In het weekend van 16 en 17 januari 2010 was er een stage in Luxemburg bij sensei Pascal Lecourt.
Een foto impressie is te vinden onder Video’s in de rechter kolom.
Alle foto’s zijn te vinden bij de pagina “foto’s”.
De beleving van Bernardien vind je hieronder:
Stage Luxemburg 16-17 januari 2010
Op zaterdagochtend verzamelden wij om 8.00 uur bij Geert om te vertrekken voor de jaarlijkse tweedaagse stage van Sensei Pacal Lecourt in Luxemburg.
We, dat waren dit jaar zes heren: Harry, Eric, Geert, Pé, Berrie en Peter; vijf boys: Kai, Jesse, Yorick, Stan en Jochem, en vier dames: Ellen, Nikki, Daniëlle S. en ondergetekende.
Het is een uitje vol tradities, waarvan sommige wat anders uitpakten, niet in de laatste plaats omdat de stage op een andere locatie werd gehouden.
De stage die Sensei Pacal aanbood was geënt op de technieken van Kase. In de eerste training leerde hij ons vier combinaties van open-hand technieken. Het aardige is dat iedereen die op zijn eigen niveau kan uitvoeren. Zo konden de ‘colored belts’ er evenzeer van genieten als de ‘black belts’. In de tweede training bood Sensei Pascal ons het kata Ji-in aan. Ji-in is familie van Jion en Jitte, en zit vol met (voor een bruine bander zoals ik) herkenbare technieken, en was daarom goed te volgen. De zwarte banders werden flink uitgedaagd door dat kata Ura, Go, Ura Go ………. uit te moeten voeren.
In de derde training, op zondag, oefenden we de bunkai van Ji-in. In de laatste training oefenden we met zijn tweeën een Age Uke-wering gevolgd door een tate-stoot op chudan hoogte, daarna gevolgd door een jodan-stoot met dezelfde hand. Sensei Pascal wees ons nadrukkelijk op de inzet van de heup bij het stoten. Hij liet ons dat uitgebreid oefenen.
Aan het einde van de training vertelde hij over wat Sensei Kase hem leerde. Waarom beoefenen we karate? Om goede vechters te worden? Nee: om de technieken perfect te leren. Eerst de techniek, daarna de kime. Ik vond het een inspirerende stage.
Naast de training is er veel gezelligheid. Tijdens de ritten in de auto, tijdens het wachten, tijdens het diner bij de Mexicaan met de vijf karateka’s van Dokan uit Zeist (veel nieuwe grappen gehoord!), tijdens de disco in de kelder (best braaf dit jaar….) , en (daarom?) daarna lekker geslapen in de jeugdherberg.
Wist je dat…..
- een ochtendreceptioniste van de goede sportzaal niet wist dat daar ‘s middags karate zou worden gegeven?
- sommige mensen erg hunkerden naar hun koffie voor de eerste training, maar dat we die in de twee sportzalen die we bezochten niet hebben kunnen krijgen?
- Nikki en Ellen, sneeuw en ijzel doorstaand, zaterdagavond veilig bij de Jeugdherberg zijn aangekomen?
- een van onze ‘boys’ in een JH-kledingkastje past?
- een van de dames op de terugweg van de disco de besneeuwde helling afgleed en op haar knieën viel voor bepaalde heren?
- je ook best kan ontbijten vanuit een soepbord en je boter kan smeren met een vork?
- de laatste mop de beste was (staand op de rotonde na de slip en lekke band van een van onze auto’s, wachtend op de ANWB. De karateka’s van Dokan gingen vertrekken, en werden bedankt voor hun steun. André’s afscheid: “Steun! Daar weet ik nog een mop over!”)?
-uiteindelijk iedereen rond 20.00 uur weer veilig thuis was?
Groetjes,
Bernardien
